Yillar once ulkelerin birinde, insanlar meziyetlerini padisahin karsisinda sunup, begenisini ve tabi ki comert hediyelerini almak icin ugrasirlarmis...
Bir gun adamin biri gelip "ben 40 adim oteden, ipi ignenin deliginden gecirebilirim, 40 yil ugrastim bunun icin" demis.
Tamam , goster bakalim denilmis ve gercekten de adam o kadar uzakliktan, o kucucuk delige ipi gecirmeyi basarmis. Herkesler saskin, "nasil olur bu! vayyy be " demis (o zamanlar vay be kullanilir mi bilmiyorum ;))
Padisah da " Aferin bu yaptigin cok zor bir is, basardigin icin sana 40 altin verile!" diye emir vermis. Ama devami de varmis:
"40 yilini boyle bir sey icin ziyan ettigin icin de 40 sopa atilsin , aklin basina gelsin"
diye de eklemis!
****
Aferin padisaha, guzel yapmis bence!
Kissadan hisse: Yaptigimiz is ne kadar zor, imkansiz olsa da, kimseye bir faydasi yoksa ya da 'gercek' bir faydasi yoksa, kiymeti yoktur. verilen emekle, harcanan onca zamanla daha ne guzel seyler yapilabilirdi ...
Nerden cikti bu simdi , diyenler olursa, asil sebebi bende kalsin da, annemin kiziyim, boyle kissadan hisse oykuleri severim, taa cocuklugumdan aklimda kalan bu oykuyu paylasmak istedim diyeyim.
Sizin aklinizda da var mi boyle 'ibretlik' oykuler :))
